Beschrijving
Als kind van de jaren ’80 had ik twee helden: m’n vader, die op zondagochtend steevast z’n klompen naast de kachel zette, en Larry Bird – die z’n tegenstanders zonder pardon het bos in stuurde met die dodelijke jumper van ‘m. Toen ik laatst een All-Star Hoops kaart van Larry tegenkwam, gegradeerd als PSA 8, voelde het een beetje alsof ik een oude vriend terugzag. Je weet wel, zo’n type waarvan je denkt: “Jij bent niks veranderd hè?” Nou, deze kaart dus ook niet.
De Hoops-serie kwam eind jaren ’80 op de markt en was toen echt een frisse wind. Geen overdreven glitter of rare hologrammen, maar gewoon mooie actiefoto’s, strakke ontwerpen en spelers die je kon bewonderen zonder je ogen half dicht te moeten knijpen. Het was een beetje alsof je naar de samenvatting van Studio Sport keek op zondagavond: simpel, eerlijk, maar o zo lekker. En Larry Bird? Die sprong er altijd uit. Niet vanwege zijn looks (laten we eerlijk zijn, hij zag eruit alsof-ie zo uit een bouwkeet was gestapt), maar vanwege z’n spelintelligentie, leiderschap en… die fluwelen worp natuurlijk.
Wat deze kaart bijzonder maakt, is dat hij alles vangt wat Bird zo uniek maakte. Je ziet het in z’n houding, de focus in z’n ogen, dat typische Celtics-shirt dat bij menigeen nog steeds kippenvel oplevert. Het is een kaart die je niet alleen verzamelt met je hoofd, maar ook een beetje met je hart.
En dan die PSA 8-gradatie – da’s geen kattenpis. Near Mint to Mint, zoals ze zeggen. Of zoals mijn oom het altijd verwoordde: “Zo netjes dat je d’r een spiegel mee zou kunnen oppoetsen.” Natuurlijk zit er hier en daar een minuscuul krasje, een hoekje dat niet meer zo scherp is als Bird’s passes, maar hé – het ding is ook al ruim dertig jaar oud. Dat noem ik karakter, geen schade.
Trouwens, in een tijd waarin NBA-kaarten weer booming zijn (ik bedoel, heb je die prijzen van sommige Victor Wembanyama rookies gezien?), is zo’n stukje basketbalgeschiedenis als deze Larry Bird-kaart ineens meer waard dan je ooit had gedacht. Maar eerlijk? Zelfs als-ie niks waard was, zou ik ‘m houden. Want sommige dingen zijn niet in dollars te vangen. Nostalgie, bijvoorbeeld. Of het gevoel dat je even terug bent in die kinderkamer met je map vol plastic sleeves en een cola in een glas met ijs (altijd met ijs, anders telde het niet).
Dus ja – of je nou al jaren verzamelt of net begint: deze kaart is een pareltje. Niet alleen omdat hij zeldzaam of mooi is, maar omdat hij een verhaal vertelt. Over een legende, een tijdperk, en misschien ook een beetje over jou en mij.
